Κρυφές συμφωνίες με φόντο το πετρέλαιο

Η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική και το θερμόμετρο στη Νεα Πέραμο, κόντευε να αγγίξει τους 40. Ο Ιπποκράτης βημάτιζε νευρικά κρατώντας το κινητό στο δωμάτιο του και χιλιάδες σκέψεις με διάφορα σενάρια θόλωναν όλο και περισσότερο το μυαλό του.

Η δουλειά που ετοίμαζε με τον Αποστόλη, ήταν το τελευταίο χαρτί που έπαιζε για να πιάσει επιτέλους την καλή.

 Όλες οι προσπάθειες που είχε κάνει στο παρελθόν είχαν ναυαγήσει σε επικίνδυνο σημείο μια και  είχε καταχραστεί την εμπιστοσύνη ανθρώπων που θα μπορούσαν πολύ εύκολα να τον εξαφανίσουν από προσώπου γης.

Το τελευταίο ναυάγιο που είχε ήταν αυτό που τον φόβιζε περισσότερο…. 

Το τηλέφωνο δονήθηκε στην παλάμη του κάνοντας τον να επανέλθει  στην πραγματικότητα.

-       

           -   Έλα ρε , ακούστηκε η γνώριμη φωνή του Αποστόλη, θέλει προσοχή το στήσιμο της εταιρίας, η προσέγγιση που κάνεις θέλει διόρθωση … πρέπει να βρεθούμε .

-         -  Τι έγινε? Ρώτησε ο Ιπποκράτης , ενώ στο μυαλό του άρχισαν πάλι τα τρελά σενάρια να τρέχουν…

-          - Από κοντά… κανόνισε αύριο στο γνωστό μέρος

Ο τόνος του Αποστόλη ψυχρός, τον προβλημάτισε ιδιαίτερα… Είχε ποντάρει πολλά στον Απόστολο και στον κύκλο του, φροντίζοντας να δείξει ο καλός της παρέας, κατηγορώντας πολλούς «ουδέτερους» αλλά και φίλους μέχρι χθες. Μπορεί ο τρόπος αυτός να μην ήταν ο πιο ενδεδειγμένος, αλλά μόνο αυτόν ήξερε. Από μικρό παιδί, προκειμένου να δειχτεί, πάντα κατηγορούσε τον στενό κύκλο συνεργατών του, θυσιάζοντας κάποιους στο βωμό της επιτυχίας.

Τι θα μπορούσε όμως να συμβαίνει τώρα?

Το μόνο που θα μπορούσε να πάει στραβά στην εταιρία πετρελαιοειδών που είχε στο μυαλό του να στήσει, ήταν να μάθει ο καπετάνιος ότι δεν παίζει κεφάλαιο και πως όλα αυτά που είχε αφήσει να διαρρεύσουν ήταν μια πολύ όμορφη φούσκα...

Στην άλλη άκρη της Αττικής , ο καπετάνιος πετιόταν σαν ελατήριο από την πολυθρόνα του στο άκουσμα των νέων που του μετέφερε ο Γιώργος. Τα γνωστά «Γαλλικά» του καπετάνιου στόλισαν τον αέρα.

-          -Αυτό δεν μπορεί να το αφήσω να γίνει, είπε ανάμεσα από τα «Γαλλικά» του.

Πάρε τηλέφωνο τον Βαγγέλη, φώναξε και τον αδερφό σου, πρέπει να ξεκαθαρίσει το θέμα σήμερα.  

Ο Γιώργος κούνησε καταφατικά το κεφάλι κατανοώντας ότι το θέμα κρεμόταν σε μια λεπτή κλωστή.

Συνεχίζεται….

«Έχω ζήσει πολλά χρόνια με πολύ λίγα χρήματα» αποκαλύπτει η Ζέτα Μακρυπούλια

«Δεν προέρχομαι από μία ευκατάστατη οικογένεια και έχω δουλέψει πάρα πολύ για να μπορέσω να κερδίσω κάποια χρήματα και να καταφέρω να αγοράσω αυτό το ένα σπίτι που έχω σήμερα»

Έχει ζήσει με λίγα χρήματα, υπήρξε περίοδος που τα οικονομικά της δεν ήταν καλά και έχει υπερχρεώσει τις πιστωτικές της κάρτες, με λίγα λόγια η Ζέτα Μακρυπούλια δηλώνει απλή Ελληνίδα στην πιο πρόσφατη συνέντευξή της σε κυπριακό περιοδικό.
 
«Έχω ζήσει πολλά χρόνια, με πολύ λίγα χρήματα. Ο καθένας, βέβαια, διαμορφώνει στην πορεία τις ανάγκες του, ανάλογα και με το πόσα χρήματα μπορεί να βγάλει... Δεν προέρχομαι από μία ευκατάστατη οικογένεια και έχω δουλέψει πάρα πολύ για να μπορέσω να κερδίσω κάποια χρήματα και να καταφέρω να αγοράσω αυτό το ένα σπίτι που έχω σήμερα», δήλωσε η ξανθιά ηθοποιός και παρουσιάστρια.
 
Ακόμα και όταν δεν είχε πολλά χρήματα, παραδέχτηκε ότι ήταν σπάταλη: «με τις δύο κολλητές μου βγαίναμε, μία περίοδο της ζωής μας, σχεδόν κάθε βράδυ, καμία όμως από τις τρεις μας -αν και δουλεύαμε και οι τρεις- δεν είχε πολλά χρήματα μαζί της. Το πώς τα καταφέρναμε δεν μπορώ να καταλάβω! Και ήμασταν και περήφανες -δεν είναι ότι βγαίναμε και μας κερνούσαν. Τώρα πώς γινόταν, τι κάρτες χρεώναμε, ένας Θεός ξέρει! Και τότε έκανα μόνο ραδιόφωνο και τα χρήματα ήταν, ούτως ή άλλως, πολύ λίγα».
 
Σήμερα αν και ακόμα δεν είναι καλή στη διαχείριση των οικονομικών της, «έχω καταφέρει να αποκτήσω ένα σπίτι. Έχω κάνει κάποιες επενδύσεις, αλλά δεν είμαι καλή σ’ αυτά. Ευτυχώς με βοηθά πάρα πολύ ο μπαμπάς μου σε κάποια θέματα, διαφορετικά δεν θα είχα μεγάλη επαφή».
 
Τέλος, η Ζέτα Μακρυπούλια τόνισε στο περιοδικό «Omikron» ότι δεν κάνει έξαλλη ζωή, αλλά προτιμά να περνά ήρεμα με συγκεκριμένους ανθρώπους και παραδέχεται ότι «έχω περάσει φάσεις όπου έπεσα ψυχολογικά, οι οποίες κράτησαν αρκετά μεγάλα χρονικά διαστήματα, για λόγους προσωπικούς αλλά και επαγγελματικούς. Έχω περάσει περιόδους και χρονιές στη ζωή μου, που δεν ήταν όλα στρωμένα με ροδοπέταλα...».

Έχω Γεμίσει Καθρεφτάκια και Χάντρες...

Έχω Γεμίσει Καθρεφτάκια και Χάντρες...

γράφει η οχιά

...από την εποχή των "Βάσεων που έφευγαν", μέχρι την "Ισχυρή Ελλάδα", την "Επανίδρυση του Κράτους" και το "Λεφτά Υπάρχουν" μέχρι σήμερα που ο Σαμαράς ανέλαβε τα καθήκοντα του Πρωθυπουργού της χώρας και καμώνεται τον ελπιδοφόρο.